المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

23

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

نخستين عيد در عالم هبة اللّه عليه السّلام فرزندان و تابعين خود را مأمور كرد كه در هر - سالى يك روز نزد او جمع شوند ، موقعى كه نزد آن حضرت اجتماع ميكردند آن بزرگوار تابوت را باز ميكرد و در آن نظر مينمود لذا آن روز براى آنها روز عيد مقرّر شد ، جهت اينكه هبة اللّه عليه السّلام در آن تابوت نظر ميكرد اين بود كه در انتظار قيام حضرت نوح عليه السّلام بود . عمر هبة اللّه عليه السّلام ( 900 ) سال بود . ابتداء آتش‌پرستى روايت شده « 1 » كه ابليس نزد قابيل آمد و گفت : علّت اينكه قربانى برادرت هابيل قبول شد اين بود كه هابيل آتش را پرستش مىكرد - ، تو نيز آتشى برپا كن تا براى تو و نسل تو ( معبودى ) باشد . قابيل آتش‌كده‌اى بنا نهاد و او اوّل كسى بود كه آتش‌پرستى را رواج داد و در بين فرزندان آدم سنّت قرار داد ، و سلطنت و تدبير امور و امر و نهى در اختيار قابيل بود . ولى هبة اللّه كه صاحب حقّ و امر بود گمنام و منزوى بود ، همين‌كه وفات هبة اللّه نزديك شد خدا به او وحى كرد كه تابوت و اسم اعظم را بفرزندش ريسان بن نزله بسپارد ، نزله همان حوريه‌اى بود كه از بهشت براى هبة اللّه آمده بود . روايت شده كه نام ريسان انوش بود ، هبة اللّه فرزند خود را از فوت خود خبر داد و تابوت را با مواريث انبياء به او تسليم كرد و او را به مثل وصيّتى كه آدم عليه السّلام براى هبة اللّه كرده بود مأمور كرد و گفت :

--> ( 1 ) اين روايت در علل الشرايع مرقوم است - مترجم .